“Ne zaman, nerede, nasıl kırılıyorum? Niye parçalanıyorlar? Üstümüzde ne kalıyor, üstünüzden ne dökülüyor? Nerede bitip nerede başlıyorum? Bir yere gidebiliyorlar mı? Yoksa aynı yere çakılıp kaldık mı? Ya anılarımız? Unutup hatırladığınız, hatırlayıp unuttuğum… Niye unutuyoruz, nasıl hatırlıyoruz? Nasıl unutuyoruz, neyi hatırlıyoruz?

Sıkıştığım köşede gözümü kapadığımda gördüğüm tek şey içimde kaynaya duran magma. Yola koyulmanın zamanı gelmiş.”

Gaspard Frontenac (Achtung! Achtung!)